پنج شنبه, 07 مرداد 1400

شماره 656 مورخ  6 مرداد 1400

 زنان یک ششم مردان
سمیرا سرچمی: هشتاد و چهار نفر برای انتخابات شورای شهر سیرجان نام‌نویسی کرده‌اند که تنها چهارده نفرشان زن هستند. خبر به این معناست که حضور زنان در انتخابات شورا نسبت به سال‌های پیش از نصف هم کمتر شده و پارلمان محلی بیش از پیش در سیطره‌ی مردان خواهد بود، اگر چه در این سال‌ها حضور زنان در شورا گاه یک حضور نمایشی بوده و برخی از  آن‌ها فقط منفعلانه بر روی صندلی‌یشان در شورا نشسته‌اند و برای دستیابی به آنچه که زنان سیرجانی طلب کرده بودند چانه‌زنی نکردند و صرفا وعده‌ دادند و وعده. چه بسا اگربرای مسائلی که نیاز زنان هست صدای‌شان را بالاتر برده بودند و از مردان شورا حق‌خواهی کرده بودند و به حاشیه رانده نمی‌شدند، عزت نفس را به بقیه‌ی زنان سیرجانی هم تزریق می‌کردند و امروز ما شاهد حضور حداقلی‌ زنان برای شرکت در انتخابات نبودیم.

سقف شیشه‌ای حضور زنان در سیرجان روز به روز محکم‌تر و گسترده‌تر می‌شود به گونه‌ای که ریاست بسیاری از ادارات به جز بهزیستی در اختیار مردان هست و زنان نقش رییس یا معاونت هیچ کدام از نهادها و اداره‌های شهر سیرجان را بر عهده ندارند.
 حتی  شهرداری و فرمانداری هم برای حوزه‌های مربوط به زنان مشاور ندارند و این یک نقطه ضعف مهم برای سیرجان است که در سایر شهرستان‌های استان کرمان کمتر شاهدش هستیم. در تمام این سال‌ها در کنار حضور پررنگ مردان در هربار حضور زنان کمرنگ‌تر از پیش شده و همه‌ی سمت‌های مدیریت از زنان دریغ گشته و‌ اعتماد به نفس از زنان گرفته شده. زیرا زنان از یک پست مشخص نتوانسته‌اند جلوتر بروند و گاه با سنگ‌اندازی روبرو شده‌اند. برقراری خدمات شهری برای زنان سیرجانی نیازمند حضور چند زن فعال، روشنفکر، قوی و صاحب نظر در شوراست تا بتواند بستر لازم برای دستیابی به این مهم را فراهم کند و با پیگیری و تلاش، موانع را از مسیر بردارد تا شاهد یک تحول بزرگ شویم. مساله‌ای که در این سال‌ها ندیدیم و تنها وعده‌ی عملی نشده‌ی زنان شورا ساخت پارک بانوان در گوشه‌ای دیگر از شهر و کشیدن حصار دورشان بودیم به جای آنکه بگویند فرهنگ‌سازی می‌کنیم تا زنان و مردان با امنیت و آسایش و احترام در سطح شهر رفت و آمد بکنند، بی آنکه لازم باشد از ترس مردان، زنان را به گوشه‌ی پارک بانوان هدایت کنیم.  
 
 شاید با حضور زنان فعال در شورا، زنان سرپرست خانوار به واسطه‌ی زن عضو شورا بتوانند از طریق دریافت وام‌های کم بهره و ساخت کارگاه‌های متناسب با توانایی‌های‌شان، از پس خرج و مخارج زندگی‌شان بر بیایند. هنرمندان عرصه‌ی صنایع دستی سال‌هاست که برای نمایش آثار و فروش آن‌ها نیازمند یک فضا و بازارچه‌ای شبیه به جمعه‌ بازار تهرانند اما این مطالبه هیچ‌گاه در جلسات شورا مطرح نشده و یک موضوع بی اهمیت تلقی شده است.                                                                                 

 زنان معتاد و متجاهر در سیرجان به تکدی‌گری در سطح شهر مشغول هستند. روزها علافی می‌کنند و شب‌ها را در سکوی پارک‌ها سپری می‌کنند در حالی که مردان معتاد با همین شرابط مشابه، برای اسکان گرم‌خانه دارند و حداقلش این است که از سرما و خطرات احتمالی در امانند، ساخت گرم‌خانه برای زنان معتاد هم سال‌هاست که بلاتکلیف مانده و موضوعی با این اهمیت از حمایت موثر هیچ یک زنان شورانشینِ تاریخ شوراها در سیرجان برخوردار نبوده است.

توسعه‌ی پایدار یک شهر نیازمند حضور زنان و مردان آن شهر در کنار هم است اما یک پای این توسعه سال‌هاست که می‌لنگد و برای درمانش چاره‌ای پیدا نشده است. آگهی‌ها به دنبال یک زن آراسته، خوش بر و رو و خوش صحبت‌اند برای جذب مشتری تا اجناس مغازه‌شان را بفروشند. منشی‌گری و فروشندگی شغل مورد نیاز بسیاری از کارفرمایان سیرجانی است. مشاغلی که از زن استعداد و تحصیلات نمی‌خواهند. به نظر می‌رسد با وجود تنها چهارده زن برای انتخابات شورای شهر این دوره هم شاهد حضور حداقلی زنان یا حتا شاید صفر در شورا باشیم و این بدین‌معناست که سرخوردگی اجتماعی زنان در سیرجان افرایش یافته و آگاهی‌سازی جامعه برای آشنایی زن‌ها از توانایی‌هایشان آنقدر ضعیف عمل کرده و سطح دغدغه‌ی آن‌ها را آن قدر سطحی کرده که به انتخابات شورا به عنوان یک موضوع جزئی و بی‌اهمیت نگاه کرده‌اند، حالا که کار از کار گذشته است اما کاش مردان که دست بالا را دارند و پست‌ها را تصاحب کرداه‌اند، آنجا که نشسته‌اند از جانب ما زنان هم حرف بزنند و برای مطالبات‌مان گمانه‌زنی کنند.

ضمیمه این شماره