این ور بوم سرما، آن ور بوم گرما
شهرک فدک؛ شهرکی سوت و کور در دل هیاهویی از کامیون‌ها و اتوبوس‌های در حال حرکت در مسیر جاده‌ای ترانزیتی به سمت شیراز. حدودا ضلع شرقی پل دفاع مقدس واقع شده است. شهرکی با قدمتی نه چندان اما با معابری که بیشتر آن، آسفالت و تر و تمیز است. یکی از این کوچه‌ها که از لحاظ شهرسازی حرف اول این شهرک را می‌زند، به گواهی یکی از اهالی این کوچه، زمین‌های این قسمت، از آنِ شهرداری بوده و توسط شهرداری به کارمندانش واگذار شده است که گویا درست و حسابی به این کوچه رسیدگی شده است و کم و کاستی از بابت مسائل شهرسازی و آسفالت و راه‌آب و جدول‌کشی خیابان و درختکاری در آن دیده نمی‌شود. اما تنها ایرادی که به این کوچه می‌توان گرفت، راه‌آب بی‌سرانجامی‌ست که میانه‌ی راه به حال خود رها شده و نیاز به کانیوو برای اتصال به این کانال‌های هدایت آب‌های سطحی دارد تا تمیزی این کوچه به غایت خود برسد.
فضای سبز یا فضای پر از خار
اما وضعیت سایر کوچه‌های این شهرک چنین نبوده و دارای کمی و کاستی‌های زیادی هستند. فضای سبزی که در یکی از خیابان‌ها جانمایی شده دردسر زیادی برای همسایه‌ها ایجاد کرده، یکی از این همسایه‌های این فضای سبز  که در میانه‌ی خیابان قرار گرفته و شکل بلوارمانندی به خود گرفته، می‌گوید: «درست است که فضای سبز است ما فقط علف هرز و خار و خاشاک درون آن پیدا می‌شود. که حتا نمی‌شود پا در آن گذاشت چون به حدی خارهایی که درون آن رشد کرده‌، بزرگ شده‌اند که دست و پا را زخمی می‌کنند. در لابلای این خارها هم هر جانور موذی که فکرش کنید پیدا می‌شود. از موش و  مارمولک بگیر تا مار و عقرب.»
او که بیل به دست است و در حال کندن قسمتی از خارهایی‌ست که در این فضای سبز روبروی خانه‌اش خشک شده‌اند، ادامه می‌دهد: «نوه‌هایم که به خانه‌ی ما می‌آیند برای بازی به اینجا می‌روند و بعد از دقایقی گریه کنان به خانه برمی‌گردند چون یا دست‌شان زخمی شده است یا پای‌شان پر از خار یا از دیدن مارمولک و موش ترسیده‌اند. زورمان که به شهرداری نمی‌رسد که برای تمیز کردن این فضای سبز اقدام کنند، خودم دست به بیل شدم تا جایی که می‌توان این خارها و علف‌های هرز را بکنم تا کمی رنگ تمیزی به خود بگیرد تا که بشود حداقل در آن قدم زد حالا بازی کردن در آن بماند که نه یک سرسره‌ای دارد نه تابی که بچه ها بتوانند در آن بازی کنند و همین طور به حال خود رها شده و رسیدگی به آن نمی‌شود.»
گویا کف این خیابان در حال آماده‌سازی برای آسفالت است و این شخص می‌گوید: «در حالی که بقیه‌ی کوچه و خیابان‌های این شهرک آسفالت و جدول‌کاری شده‌اند اما گویا این یک کوچه از قلم افتاده است و بارها مراجعه کردیم تا با آسفالت آن موافقت شده و به این مرحله رسیده است باز هم مدتی‌ست که همین طور به حال خود مانده که امیدواریم زودتر برای آسفالت آن اقدام کنند.»

خط تلفن ثابت نداریم، هزینه‌ی اینترنت بالاست

اما یکی از ساکنین کوچه‌های این شهرک از نبود خط تلفن ثابت در این شهرک می‌گوید: «در این زمانه‌ای که داشتن اینترنت یکی از الزامات زندگی‌ست، نبود تلفن ثابت باعث شده که هزینه‌ی زیادی برای خرید اینترنت همراه بپردازیم و این بار سنگینی بر دوش خانواده ها گذاشته، به خصوص الان که بیشتر آموزش‌های مدارس به صورت آنلاین و مجازی قرار است که باشد، داشتن خط تلفن ثابت برای منازل یکی از واجبات است. سال‌هاست که برای این موضوع به اداره‌ی مخابرات مراجعه می‌کنیم اما این گونه که جواب ما را داده‌اند، گویا دستگاهی که برای واگذاری خط ثابت نیاز است، نیاز به صرف هزینه‌ی گزافی دارد که هنوز موفق به خریداری آن نشده‌اند و حتا دو سال پیش به ما گفته شد که همه‌ی همسایه‌ها همکاری کنید و مبلغی را جمع تا موفق به خریداری این دستگاه شویم. اما هیچ کس قدرت پرداخت چنین مبلغی را نداشت و به همین صورت مانده و باید گذران زندگی کنیم.»

کمبود امکانات، عبور از بلوار پر خطر

مادری که دست فرزندش را گرفته و او را به سمت خانه هدایت می‌کند در رابطه با کمبودهای این شهرک می‌گوید:
«نه نانوایی اینجا هست نه سوپرمارکتی، نه دستگاه کارت‌خوان و... و برای انجام تمام این امور باید به مکی‌آباد برویم و خریدی اگر داشته باشیم و یا کارت به کارت کنیم. از ورودی پر از خطر بلوار شیراز هم عبور کردن خیلی سخت است با وجود حجم بالای ماشین سنگینی که از اینجا عبور می‌کند و دود و غباری که باید به واسطه‌ی این جاده بخوریم. صدای بوق و لرزش زمین هم شب هنگام، آسایش مان را قطع کرده و هر چند که دیگر به این وضعیت عادت کرده‌ایم اما در ضمیر ناخودآگاه‌مان تاثیر گذاشته و ما را عصبی کرده و آستانه‌ی تحمل‌مان را پایین آورده و طاقت کوچک‌ترین اتفاقی را نداریم و زود عصبانی می‌شویم. بچه‌های‌مان همه مشکل ریه دارند و دچار آسم شده‌اند. فکر می‌کنم زندگی در این منطقه بسیار پر ضرر و استرس است و ما را دچار مشکل خواهد کرد.»

طرح‌های توسعه شهرک‌های جدیدالاحداث به کرمان ارسال شده

      در رابطه با واگذاری خط تلفن ثابت با رییس مخابرات سیرجان تماس گرفته و توضیحات وی در این رابطه چنین بود: «برای شهرک‌های جدید الاحداث، طرح‌های توسعه‌ی آن‌ها آماده شده و به مرکز استان ارسال شده و قرار بر این شده که شرکت، شهرک‌هایی که فاقد خط ثابت تلفن هستند را تکنولوژی FTTH  یا تحویل کابل فیبر نوری تا جلوی درب منازل، را اجرا کند که در این حالت کیفیت ارتباطی خیلی بهتر از ارتباط از طریق کابل مسی هست و مشکلات کابل مسی را نخواهد داشت و خدمات ارزش افزوده‌ای را می تواند برای مردم واگذار کند. اما در بحث اجرای فیبر نوری نیاز به سوئیچرهایی دارد که به تدریج وارد استان‌ها می‌شوند و سپس برای شهرک‌ها در حال راه‌اندازی هستند.  که هم در مرکز استان راه‌اندازی شده و حتا برای یکی، دو شهرک از سیرجان هم تاییدیه‌ی آن ارسال شده است.»
هنری در رابطه با گلایه‌ی اهالی این شهرک که پاسخ کارکنان مخابرات به آن‌ها جمع‌آوری هزینه‌ای برای برقراری ارتباط با خط تلفن ثابت، چنین بود: «نه اصلا چنین چیزی صحت ندارد. بعید می‌دانم که چنین حرفی را کارمندی از مخابرات به اهالی محلی گفته باشند، اما باز هم اگر کارمندی چنین حرفی را زده باشد این حرف نه صحتی دارد نه مورد تایید ماست. این امر باید از مرکز استان درخواست شود و به مرور زمان اتفاق خواهد افتاد.»