رییس اداره محیط‌زیست سیرجان:
از یکی از شرکت‌های آلاینده شکایت کردیم، دادگاه تبرئه‌اش کرد

مردم محمودآباد سادات سیرجان از بوی دودی که شب‌ها در فضای منطقه‌شان به مشام می‌رسد، حرف می‌زنند. بویی که می‌گویند از دود کارخانه‌ای در منطقه ویژه اقتصادی سیرجان به هوا می‌شود. اما خب مشخصا شب‌های تاریک دود قابل رویت نیست که بخواهیم از آن عکس یا فیلمی بگیریم.
یکی از اهالی محمودآباد که چوپان است، از دودی می‌گوید که بارها از بیابان‌های اطراف پیرامون منطقه ویژه دیده است. دودی که به گفته‌ی او سفیدرنگ است منبعش نامشخص: «از دور دیده میشه اما نزدیک فنس‌های منطقه ویژه که میشم دیگه دودش قابل رویت نیست!»
ناچار یک روز صبح برای دیدن دود مورد نظر به منطقه ویژه می‌روم. بلوار اصلی و خیابان‌های کوچک و بزرگ فرعی را با ماشین می‌گردم. در نزدیکی دروازه‌ی دیگر منطقه ویژه که رو به محمودآباد باز می‌شود و مختص عبور و مرور کامیون‌های باری‌ست، چشمم به دودی سفیدرنگ در یکی از خیابان فرعی منطقه ویژه می‌خورد. دودی که بیشتر شبیه بخار آب است اما نزدیکش که می‌شوی اثری از رطوبت هم در آن محل دیده نمی‌شود!
کارخانه‌ای که این دود عجیب و غریب از آنجا تولید می‌شود، هیچ نام و نشانی ندارد. وقتی عکس می‌گیرم هم کسی مزاحمم نمی‌شود. انگار در ساختمان نگهبانی‌اش کسی نیست!
یک منبع آگاه نام این کارخانه را شرکتی مربوط به فعالیت‌های منطقه گل‌گهر می‌داند و دود مورد نظر را ناشی از کوره‌های تولید آهن اسفنجی.
نام شرکت را در اینترنت جست‌وجو می‌کنم. درباره‌اش نوشته: «در زمینه توسعه صنایع حوزه آهنی کشور از معدن تا صنایع پایین دستی از سال ۱۳۹۶ با سرمایه اولیه بالغ بر ۱۰۰ میلیارد ریال تأسیس شد.
باز هم پای چینی‌ها در میان است

کارشناس فروش شرکت مزبور پیش از این در گفت‌وگو با یک سایت معدنی درباره فعالیت‌های شرکت اینگونه توضیح داده: «تولید این نوع آهن اسفنجی اسفند سال ۹۷ راه‌اندازی شده و محصول خود را از فروردین ۹۸ وارد بازار کرده است
وی در پاسخ به این پرسش که ایده این کارخانه از کجا شکل گرفته است، گفته است: «این ایده ابتدا در چین اجرا شده و ما از چینی‌ها آن را گرفته‌ و بومی‌سازی کرده‌ایم.»

با رییس اداره محیط زیست سیرجان تماس می‌گیرم. بدون اینکه من نامی از شرکت ببرم، تا از دود منطقه ویژه می‌پرسم، خودش اسم شرکت را پیش می‌کشد. علی‌اکبر رسولیان می‌گوید: «ما بابت آلایندگی‌ها شاکی این کارخانه بودیم. شکایت کردیم. پرونده‌اش را فرستادیم دادگاه اما در دادگاه تبرئه شد.» می‌پرسم دلیل دادگاه برای تبرئه چه بود؟ رسولیان پاسخ می‌دهد: «گفتند آلایندگی ندارد» با تعجب باز هم سوال می‌کنم که مگر مرجع تشخیص داشتن یا نداشتن این آلایندگی اداره محیط زیست نبود؟ یا چرا تحت فشار نمی‌گذارید برای گذاشتن یک فیلتر دودکش اقدام کند؟ در واکنش نمی‌داند چه بگوید و فقط اظهار تاسف می‌کند!
گفتنی‌ست دود ناشی از کارخانه‌های تولید آهن اسفنجی برای سلامتی انسان خطرناک است و موجب ایجاد بیماری‌های ریوی می‌شود و مشخص نیست با این شرایط چرا مسوولان ما اجازه داده‌اند جانمایی چنین کارخانه‌ای در مجاورت مناطق مسکونی باشد؟!