دوشنبه, 15 آذر 1400

شماره 672 مورخ  10 آذر 1400


مدیری که رنگین کمان را به دبستان آورد
 معین‌ اقتصادی منطقه هیچ کمکی نداد
می‌خواهد از شور و شوق بچه‌ها نیرو بگیرد و با انگیزه‌اش به بچه‌ها انرژی بدهد. نگاهش کارمندی و بی‌انگیزه نیست. کارش را دوست دارد و از گذاشتن زمان برای این کار لذت می‌برد. جوان است و پر انرژی. 29 سال دارد. زهرا فارسی‌نژاد مدیر دبستان دخترانه 12 فروردین در روستای نصرت‌آباد است. او از سال 91 وارد دانشگاه فرهنگیان و سپس استخدام رسمی آموزش و پرورش شده است. 4 سال مدیر مدرسه امام مجتبا بوده است. او کارشناس ارشد روانشناسی دارد و یکی از دغدغه‌هایش مناسب بودن فضای مدرسه برای بچه‌هاست.


 دبستان چقدر جمعیت دارد؟
مدرسه 162 دانش‌آموز دارد که 83 نفرشان از اتباع هستند و 79 دانش‌آموز ایرانی دارد و سه حوزه‌ی نصرت‌آباد، محمود‌آباد و عیش‌آباد را پوشش می‌دهد.
 چه شد که ایده‌ی بازسازی و رنگ‌آمیزی مدرسه به ذهن‌تان رسید؟
من مهر پارسال برای اولین بار وارد این مدرسه شدم. وقتی وارد مدرسه شدم، کهنگی روی در و دیوارش زار می‌زد. مدرسه هیچ گونه عشق و رنگ و بوی زندگی به خودش نداشت. انگار چهل سال بود که این مدرسه به حال خودش رها شده بود و هیچ رنگ و بو و عشقی در فضای آن جریان نداشت. از نظر ذهنی و روحی خسته‌ات می‌کرد. با خودم فکر کردم که دانش‌آموزان در سن 7 تا 12 سال هستند. کودکانی که وقتی وارد کلاس‌هایی با این فضای  خسته و خشک می‌شوند، دیگر میلی برای درس خواندن در آن‌ها نمی‌ماند. مدرسه باید فضای خوبی داشته باشد.
 اولین کاری که کردید چه بود؟
اولین کاری که کردم سراغ معین اقتصادی منطقه رفتم که به همراه دهیاری از منطقه و مدرسه بازدید کنند. از آن‌ها خواستم که کمک کنند تا مدرسه را بازسازی کنم.
 خود آموزش و پرورش بودجه‌ای به شما نداده بود؟
حساب مدرسه را من با 500 هزار تومان تحویل گرفته بودم و عملاً هیچ کاری نمی‌شد با آن بکنی.  
 پس برای گرفتن کمک مالی سراغ معین اقتصادی منطقه رفتید، کدام شرکت؟
معین اقتصادی منطقه زیدآباد و حومه شرکت گهرروش بود. آمدند بازدید کردند ولی هیچ کاری برای ما نکردند.  
 یعنی هیچ کمک مالی نکردند یا حتا نیرویی برای مرمت تاسیسات مدرسه هم در اختیارتان نگذاشتند؟
بازدید کردند اما با اینکه یک سال پیگیری کردم هیچ کاری نکردند. دهیاری گفت ما حق نداریم از بودجه دهیاری برای مدرسه کمک‌رسانی کنیم. گهر روش هم فقط من را یک سال دواند. از مهر پارسال تا همین شهریور امسال. درحای که همین سرویس‌های بهداشتی را شما می‌دیدید جا می‌خوردید. از چاه دستشویی درخت روییده بود.  فضای بدی بود. خدا را شکر پارسال مدارس غیرحضوری بودند.
 پس چه کار کردید؟
بعد از آن تصمیم گرفتم خودم با کمک نیروهایی که اطرافم بودند فضای مدرسه را جان بدهم.
 منظورتان از نیروهای اطراف‌تان چه کسانی است؟
دوستان زیادی لطف داشتند و همین طور همسرم. اول از از تبلیغات اینستاگرامی شروع کردیم. چند عکس از مدرسه گذاشتیم. و خواستار کمک‌های مردمی شدیم. یک قسمتی از هزینه‌ها تامین شد. یک خیر که نمی‌دانم دوست دارد اسمش را بگویم یا نه، هزینه رنگ مدرسه را متقبل شد. دوستان هنرمند نقاش سیرجان هم کمک کردند و با همدیگر شروع کردیم نقاشی مدرسه.
 لطف کدام هنرمندان نقاش همشهری بود که این همکاری را با شما داشتند؟
نیما جهانشاهی و نوید جهانشاهی که برادرند و سمیرا سرافراز و هانیه یونسی همه از هنرمندان خوب شهرمان. همه با هم در کار نقاشی‌های دیواری و پتینه و رنگ‌آمیزی همکاری داشتند. همسرم معین حدادی نیز کارهای تاسیساتی مدرسه را به عهده گرفت مثل هم برق‌کشی و لوله‌کشی.
 وقتی یک مدرسه رنگ و لعاب داشته باشد از نظر روانشناسی چه تاثیری بر سلامت روان و میزان یادگیری بچه‌ها دارد؟
ما که بزرگتریم خودمان درک می‌کنیم و حس می‌کنیم که فضای کهنه و بی‌رنگ چه تاثیر روانی روی خود ما دارد. حالا تصور کن برای کودکان چقدر تاثیر بیشتری دارد. حس دانش‌آموزان را وقتی وارد مدرسه می‌شوند تصور می‌کنم. محیط مدرسه باید شوق و شادی آفرین باشد. نه اینکه انگیزه و شور را در وجودشان بکشد.
رنگ و لعاب تخیلی در یک فضا موثر است. روانشناسی رنگ در حوزه کودکان این را می‌گوید. رنگ‌ها بر اعصاب و روان بچه‌ها موثر هستند و توی روحیه‌شان تاثیر مستقیم دارند. در روانشناسی می‌گویند هرچی رنگ‌ها به سن بچه‌ها نزدیک‌تر باشد تاثیر بیشتر روی روان بچه‌ها دارد.
مسلما روحیه بهتر بچه‌ها نیز بر میزان یادگیری آن‌ها تاثیر می‌گذارد. یادگیری‌شان را بالاتر می‌برد. برای معلم‌ها هم توی کلاس انگیزه می‌شود. کلاسی که از لحاظ بصری سالم باشد تا اینکه فضای کلاس بی روح و مرده باشد هم روی تدریس معلم تاثیر دارد. تاثیر متقابل انگیزه معلم و انرژی دانش‌آموز را که در بحث آموزش نمی‌شود منکر شد.  بنابراین وقتی دیدیم این مسائل ریز آموزشی در اولویت نیست خودمان دست به کار شدیم.

ضمیمه این شماره