پنج شنبه, 07 بهمن 1400

شماره 680 مورخ  6 بهمن 1400

سالن انتظار پر هست از افرادی که رنگ و رو ندارند و از بی حالی سر بر شانه‌ی همراهی‌شان رها شده‌اند.مراجعه کنندگان اغلب برای دوره نقاهت عمل زیبایی‌شان منتظر اعلام منشی هستند تا بروند و چکاب شوند. یکی‌شان پف بالای چشمانش را برداشته و چون خط بخیه‌اش توی ذوق می‌زند،به وقت هشت شب با عینک آفتابی بر روی صندلی مطلب نشسته.
دیگری بابت عمل بینی‌اش خون فراوانی را از دست داده و برای اینکه تعادل داشته باشد، پدر و مادرش زیر بغل‌هایش را گرفته‌اند. یکی نوبت دارد برای اینکه چربی از ران‌هایش بگیرد و در صورتش تزریق کند تا گونه دار شود و خوش بر و رو.
زاویه دار کردن صورت بیشتر روی بورس است و بیشترین آمار مراجعه کننده را دارد.
عملی هفت هشت ساعته و سخت. سوراخ کردن گونه هم،با نام کاشت چال هم از عمل‌های فانتزی عصر جدید است. گربه‌ای کردن چشم‌ها و گوش‌ها هم مخصوص کسانی‌ست که به دنبال افق‌های جدید و خلاقانه در تغییر صد و هشتاد درجه‌ای قیافه‌شان هستند.
هر کدام یک از این عمل‌ها هزینه‌هایی گزاف دارد و در برخی موارد حتا به قیمت جان هم تمام شده است.جراحی زیبایی زنانه/مردانه ندارد. یک پدیده فراگیر است که در میان هر دو جنس طی سال‌های اخیر رواج چشمگیری داشته است.
 پدیده‌ای که ایران در آن رتبه‌ی اول را به خود اختصاص داده است.به طوری که چند سال پیش یکی از سلبریتی‌های مشهور اروپایی برای جراحی بینی به ایران سفر کرده بود!
اما چرا وسواسِ زیبا شدن در میان دختران نوجوان و جوان به مراتب بیش از پسران هست؟ میل به تغییر چهره تا چه اندازه با عدم اعتماد به نفس فرد همراه است؟ آیا این تمایل به تغییر قیافه را رسانه، جامعه،خانواده و گروه همسالان در فرد ایجاد می‌کند؟ کلیشه‌های جنسیتی مبنی بر دیکته کردن به زن به عنوان یک موجود زیبا و بی نقص در شکل‌گیر روند رو به رشد عمل‌های زیبایی چقدر موثر است؟ بر همین اساس بسیاری از جامعه‌شناسان و فعالان  این حوزه معتقدند که؛  نمایش بدن به مثابۀ یک کالای شیک و قابل عرضه متأثر از درکی شده که به عنوان «زیباییِ استاندارد شده» از طریق عوامل متعدد در جامعه رواج یافته است؛ شرایطی که گفتمان‌های پزشکی مربوط به زیبایی و تفاسیر زیبایی‌شناسانه از بدن را به یکدیگر گره زده و به شیوع درک «بدنِ کالایی‌شده» در جامعه منجر شده است.
 در واقع زنان بیش از آنکه زیبایی را در بدن خود تصور کنند تحت تاثیر تصویر ذهنی از بدن ایده‎آل قرار گرفته‎اند که فرهنگ به آن شکل داده است، آنها تحت تاثیر این تصویر است که خود را به تصویر می‎کشند.
از این رو اشتغال ذهنی وسواس گونه زنان نسبت به ظاهر و زیبایی یکی از مشکلات جامعه امروزی به شمار می‎رود و بسیاری از جراحی‎های زیبایی با هدف کسب رضایت از ظاهر و به دست آوردن زیبایی انجام می‎شود.
نتایج پژوهش های میدانی نشان دهنده این نکته است زنان علاوه بر داشتن گزاره‎های ذهنی برای انجام جراحی‎زیبایی تحت تاثیر گزاره‎های ساختاری نیز قرار دارند.
در نتیجه اگر چه زنان در انجام عمل‎های زیبایی دارای عاملیت هستند و با اختیار خود این عمل‌ها را انجام می‎دهند در عین حال نمی‎توان نقش جامعه و گروه‎های مرجع را نادیده گرفت.
فرد تحت تاثیر جامعه و جامعه تحت تاثیر فرهنگ است که مبادرت به ساخت بدن اجتماعی می‎کند. در واقع باید گفت میان انتخاب به جراحی‎زیبایی و عاملیت نوعی ارتباط متقابل و بده بستان وجود دارد. بدین ترتیب اگر تا دیروز زیبایی و خوشکلی امری تصادفی و شانسی محسوب می‌شد و از آن به عنوان یک نعمت خدادای یاد می‌شد، امروز به امری دست یافتنی تبدیل شده‌ست مشروط به داشتن تمکن مالی.
امری که در پذیرش از سوی افراد جامعه،دیده شدن بدون توجه به استعداد و توانمندی‌ها اثرگذار است و همین امر پیمودن مسیر بیمارستان و اتاق عمل برای زیبا شدن را تبدیل به میدان ماراتن کرده است.
میدانی که قدرت،استعداد،هوش و ذکاوت را به پستو می‌راند و در عوض دغدغه‌ی داف‌ بودن را تبدیل به وسواس بیمارگونه می‌کند.

ضمیمه این شماره