جمعه, 15 مهر 1401

شماره 712مورخ  6 مهر 1401

انتقادهای پایان ناپذیر سیرجانی ها از عملکرد ضعیف اداره پست؛
بسته ها بلاتکلیف، مردم سرگردان، پُست درمانده

در ابتدای خیابان ابن سینا ساختمان فرسوده‌ای‌ست که سال‌ها پیشرفتی نداشته ولی همچنان بی‌رمق به کار خود ادامه می‌دهد. مدیرانی آمدند و رفتند اما این اداره همچنان پابرجاست و برخی بی‌نظمی‌ها و کم‌کاری‌هایی دارد که باعث نارضایتی همشهریان شده است. از زمان شیوع بیماری کرونا که مشتری های حضوری بازار و مغازه‌ها کم شده بود، خریدهای آنلاین از خریدهای سنتی پیشی گرفته که طبق گفته رییس قبلی اداره پست سیرجان حجم کاری پرسنل اداره چندین برابر شده بود و همین امر باعث شد که بسته‌های پستی در زمان مناسب به دست مشتری نرسند و گلایه‌های همشهریان بالا بگیرد.

ازدحام مردم در اداره پست
از آنجایی که استاندارد رسیدن بسته‌های پستی به دست مردم 48 ساعت است با دیر رسیدن بسته‌های پستی مردم خودشان مجبورند به اداره پست مراجعه کنند و همین امر باعث شد در زمان شیوع بیماری کرونا اداره پست در ساعت 12 تا 2 ظهر شلوغ‌ترین و بیشترین مراجعه کننده را داشته باشد و در همین حال به دلیل کمبود نیرو، صدای مردم بلند می‌شود که چرا کسی جوابگو نیست؟ یا اینکه بسته‌ای که یک هفته پیش رسیده، کجاست؟!
در محیطی کوچک که همه‌ی ارباب رجوع از کول هم بالا می‌روند، یکی دیگر بدون اجازه، خودش دارد دنبال بسته اش در اتاقی بی نظم می گردد تا بسته اش را پیدا کند و آن یکی می گوید بسته ام شکستنی بود چرا شکسته، اینها همه مشکلاتی بودند که همچنان هم وجود دارند چون اکثر مردم به خریدهای اینترنتی عادت کرده‌اند. پس حجم کاری اداره پست کمتر نشده و فرقی با زمان کرونا نکرده است.
حق با پستچی است
طبق صحبت‌هایی که رییس اداره پست سیرجان در اسفند ماه سال گذشته با ما داشت؛ فقط 12 نامه‌رسان در این اداره فعالند که  با این حجم کاری و کمبود نیرو حق با پستچی و کارمندان اداره پست است چون آنها هم می گویند حجم کارشان بالاست چون باید بسته ها را به نشانی تفکیک، و بارکد را در سامانه ثبت کنند. با این حجم کاری مسوولان می بایست توجه‌ بیشتری به این اداره و ساختمان قدیمی و فرسوده و کوچکش و  کمبود نیروی آن داشته باشند.
بارها دیده‌ایم که کارکنان اداره پست به پایان شیفت کاری خود رسیده‌اند؛ اما در این شرایط که حجم کار بالاست شاید همچنان مشغول  تفکیک بسته ها هستند تا مردم چشم به راه به موقع بسته خود را  دریافت کنند.
پست معطله،  بهانه ای برای کم کاری
باجه معطله مربوط به مرسولات برگشتی است که از دست فرستنده خارج شده و به دست گیرنده نرسیده است و از جمله دلایل آن می‌توان به آدرس اشتباه یا ناقص، نقل مکان کردن گیرنده، حضور نداشتن گیرنده در نشانی مورد نظر یا مواردی نظیر اینها اشاره کرد. وقتی برای تهیه گزارش به اداره پست رفتم یکی از همشهریان پیگیر کارت خودرواش بود و گفت که بعد از گذشت سه ماه هنوز کارت و برگ سبز ماشینش نیامده. به اداره پست مراجه کرده و گفته‌اند برو مرکز تعویض پلاک و از آنجا کد رهگیری بگیر. همانجا ایستاده بودیم کد رهگیری را برای مسوول باجه معطله خواند و بعد از داخل یک درایور چند طبقه سند و کارت ماشینش را بیرون آورد و تحویلش داد.
 به سراغ خانمی که مسوول این قسمت بود رفتم، پرسیدم این همه برگ سبز و کارت خوردو را چرا به دست صاحبش نمی رسانید. گفت: چون شماره تلفن ندارند، نمی توانیم آنها را بدهیم نامه رسان، وقتی بسته را دیدم آدرسش کامل بود. واقعا این سوال پیش می‌آید چرا نامه رسانی که تمام منطقه ای که مربوط به خودش است را پوشش می دهد واقعا آدرس را نمی شناسد؟
پست بلال
در انتهای خیابان بلال مکانی کوچک است با پرتگاهی حدود 2 متر، شاید بیشتر که بسته هایی که وزن‌شان بیشتر باشد به آنجا برده و تفکیک می شوند. از آنجایی که کمبود نامه‌رسان در آنجا هم احساس می شود ، آنجا هم با افرادی مواجه شدم که موبایل به دست کد رهگیری می خوانند. وقتی از آنها پرسیدم گفتند بسته های‌مان دیر به دست‌مان می رسد و از آنجا تماس می گیرند که بسته ات رسیده بیا تحویل بگیر.
چاره کار چیست؟
در چنین شرایطی دست کم خود رییس اداره پست سیرجان نیز می‌توانست خیلی زودتر از این‌ها از طریق رایزنی با اداره کل و همچنین درمیان گذاشتن مشکل با رسانه‌ها، به فکر تجهیز این اداره و تامین نیرو باشد. برای مثال حتا درصورت بسته بودن راه استخدام و جذب نیروی جدید در این اداره، آیا شدنی نبود که رییس اداره پست سیرجان در یک چانه‌زنی ساده با شرکت‌های معدنی، موقتا تامین نیرو کند؟ چرا که دیده شده برخی از نیروهای معدنی مامور به خدمت در بعضی اداراتی با ارباب رجوع کم هستند. فقط کافی بود همان‌ها با همان حکم به اداره‌ی پست منتقل شوند.
ولی حتا این اتفاق هم نیفتاده است. چرا؟! آیا دلیلی جز  ضعف حس مسوولیت‌ نسبت به مردم شهر داشته است؟
طی تماسی که چند با رییس اداره پست داشتیم وی پاسخگو نبود. در حالی که نشریه سخن تاره همچنان منتطر نقطه نظرات و توضیحات وی در رابطه با این مشکل است.

ضمیمه این شماره