غیبتهای تکراری برخی اعضای شورا
وقتی جلسهی علنی شورا با حضور شهردار سیرجان، از رسمیت افتاد!
جلسهی علنی شورای شهر سیرجان که قرار بود صبح روز سهشنبه ساعت 8 و سی دقیقه برگزار شود، با غیبت چند عضو شورا از رسمیت افتاد و برگزار نشد.
درحالی که شورا، شهردار را به صحن علنی فراخوانده بود اما اعضا نیامدند!
درحالی که قرار بود دیروز جلسهی علنی شورای شهر سیرجان با حضور شهردار، معاونانش و شهرداران منطقهای برگزار شود اما با غیبت امین صادقی رییس شورای شهر، حمزه صادقی و وحید جوان، جلسه از رسمیت افتاد و حالت گپ و گفت شهردار و معاونانش با کمیسیونی از شورا را پیدا کرد.
به نظر میرسد حتا وقت شهردار سیرجان برای برخی شورانشینان ارزشی ندارد!
از رسمیت افتادن جلسهی علنی شورای شهر سیرجان، آن هم در نشستی که با دعوت رسمی از شهردار و مدیران شهری برنامهریزی شده بود، تنها یک اتفاق اداری ساده نیست؛ این رخداد نشانهای نگرانکننده از ضعف تعهد و بینظمی در انجام وظایف نمایندگی است.
وقتی دو عضو شورا که سابقهی غیبتهای مکرر در جلسات شورای کنونی دارند، بدون پاسخگویی روشن به افکار عمومی، برای دورهی بعدی انتخابات شورا نیز ثبتنام میکنند، این پرسش جدی مطرح میشود:
اگر حضور منظم در جلسات و ایفای مسوولیت قانونی در این دوره اولویت نبوده، چه تضمینی برای تغییر رفتار در دورهی بعد وجود دارد؟
شورا محل تصمیمگیری برای منافع عمومی شهر است، نه نهادی تشریفاتی که حضور در آن سلیقهای باشد. غیبتهای پیدرپی، آن هم در جلسات علنی، عملاً شورا را از کارکرد نظارتی و تصمیمساز خود تهی میکند و نتیجهاش چیزی جز اتلاف وقت مدیران شهری، کند شدن امور شهر و تضعیف اعتماد عمومی نیست.
از سوی دیگر، ثبتنام دوباره برای انتخابات، بدون ارائهی کارنامهای قابل دفاع از میزان حضور، مشارکت و مسئولیتپذیری، شائبهی طلبِ جایگاه بدون انجام وظیفه را تقویت میکند. افکار عمومی حق دارد بداند چرا برخی اعضا در بزنگاههای مهم غایباند، اما در موسم انتخابات حاضر.
مدت شورای این دوره به دلایل غیرعادی بودن شرایط کشور تاکنون دوبار تمدید شده و مدتش طولانی تر شده است اما برخی اعضای شورا از این توفیق اجباری خدمت تاکنون چه طرفی بربستهاند که برای دور بعد نیز ثبت نام کردهاند؟! اینکه برخی اعضای کنونی حضور در جلسات شورا را جدی نمیگیرند اما میخواهند در شورای بعدی سیرجان نیز باشند، خودش قصهی پر غصهی تناقضی است که شخص حمزه صادقی و وحید جوان انگار خود متوجه آن نیستند که چطور هم به دلیل داشتن مشغلهی زیاد یا مشکلات شخصی ناچار به شورا و حضور در جلساتش اهمیت نمیدهند و هم خواهان تداوم فعالیت در چند یال آیندهی در این نهاد مردمی هستند!
شاید زمان آن رسیده که معیار قضاوت شهروندان، نه شعارها و ثبتنامهای انتخاباتی، بلکه کارنامهی واقعی حضور و تعهد باشد. شورای شهر، بیش از هر چیز، به اعضایی نیاز دارد که «بودن» را بر «نامنویسی» ترجیح دهند.