جزیرهی درمانی!
نوبتدهی تلفنی ساده باید کلی معطل شد و مثلاً نفر پنجاه و پنجم بود و پشت خطی ماند تا یکی دو ساعت که شاید بتوان با متصدی برای نوبت گرفتن -که آن هم وعده به خیلی بعدتر است- تازه فقط صحبت کرد!
برای حضوری رفتن هم باید از نگهبانی و مارپیچ کلی خیابان در منطقه ویژه گذر کنی.
به همت بخش خصوصی و با کلی هزینهی هنگفت، یک مجموعهی بزرگ و بسیار پیشرفتهی درمانی را برای یک شهری - که اتفاقاً در همین بخش کمبودها داشته و صادر کنندهی بزرگ توریستِ درمانی به شهرهای اطراف بوده- ایجاد شده اما میبینی با گذشته مدت زیادی از افتتاح و بهرهبرداری از آن هنوز نه تنها مسیر مشخص و خیابانکشی ندارد که پیرامونش را بیابان و خار و آدور فرا گرفته! چه برسد به خط ویژهی اورژانس و آمبولانس که پیشکش!
شما جای گلگهر بودید نسبت به شرایطی که از بیرون به محوطهی پیرامونی این بیمارستان بزرگ تحمیل شده چه حسی داشتید و از فرمانداری، شورا و شهرداری، منطقهی ویژهی اقتصادی، گمرک و شورای ترافیک چه توقعی داشتید؟
یک طرف این بیمارستان شیک و مجهز را بیابان و جادهای باریکه و سابقا متروکه و مخروبه فرا گرفته و امتدادش را به زشتترین شکلی فنس کشیدهاند با اینکه دروازهی اصلی ورود به بیمارستان فاطمهزهرا(س) از همین جا پیش بینی شده است.
از سوی دیگر دسترسی به این بیمارستان از مسیر ورود به خود منطقه ویژه و پیچ و تاب خوردن بسیار در خیابانهای اصلی و فرعی و بدون تابلوی راهنماست! گاهی در برخی پیچها تابلوهای کوچکی با عنوان فراگیر سلامت دیده میشود.
جالب آنکه وقتی در گوگل مپ درخواست مسیریابی برای رسیدن به بیمارستان فاطمه زهرای گلگهر را دارید، فقط یک مسیر آن هم مسیر عبوری از دل منطقه ویژه را به شما به عنوان تنها راه رسیدن به مقصد پیشنهاد میدهد ولی وقتی در برنامه بلد درخواست مسیریابی برای رسیدن به این بیمارستان را می دهید، فقط مسیر همان باریکجادهی متروکهی متصل به میدان شورا را به شما ارائه میدهد!
این درحالی ست که از خیابان مرتبط با شهرک سیبیجی و شهرک غرضی هم میتوان به این بیمارستان رسید.
تقریبا همزمان با افتتاح بیمارستان گلگهر بود که رییس بیمارستان فاطمهزهرا(س) در حضور مسوولان قضایی سیرجان و استان از شرایط پیرامونی این بیمارستان مجهز گلایه کرد.
او تاکید کرد که ظرفیت مسیرهای گذری کنونی فقط در حد بازدیدهای افتتاحیه خوب است و مناسب استفاده عموم مردم نیست.
رییس بیمارستان در آن گفت و گو تاکید کرده بود که نیاز است هم شهرداری و هم گمرک تسهیلگری کنند.
تسهیل گری ای که هنوز انجام نشده و خبری نیست!
اگرچه شهرداری میگوید بیمارستان گلگهر بیرون از محدوده خدمات شهری شهرداری سیرجان است اما دست کم شورای شهر میتواند خیابان منتهی به این بیمارستان را در شهرک غرضی به عنوان مسیری که به این بیمارستان می خورد پیشنهاد و سامان بدهند و گمرک نیز میتوانست تا کنون اجازه تردد به این بیمارستان را از سمت فنسهای مجاور شهر سیبیجی غرضی صادر کرده باشد.
فرمانداری نیز به عنوان نهاد ناظر در اینجا نیز مثل خیلی از محدودههای دیگر نماینده انفعال بخش دولتی است. بخش دولتی که در راستای توسعهی سیرجان نه کور میکند و نه شفا میدهد که حتا با معطل کردن و هدر دادن وقت و دست گذاشتن روی دست، انگیزهی هر بخش خصوصی را در هر حیطهای از بین برده و هر سرمایهگذاری را از کردهی خود پشیمان میکند.
