پنج شنبه, 26 شهریور 1405
 
 

شماره 899 مورخ 25 شهریور 1405

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

آرسنیک آب و محرمانگی بازی با سلامت شهروندان

شورای شهر سیرجان اخیرا با موضوع آب جلسه ای با رییس دو اداره آب منطقه ای و آب و فاضلاب شهری برگزار کرد ما محتوای جلسه را لو نداد و به درخواست هر دو رییس ادارات آبفا و آب منطقه ای غیرعلنی شد!
پس از چند هفته اما این هفته حجت کاظمی عضو شورای شهر در یک توئیت درباره کمبود آب پشت سد تنگوییه و میزان آرسنیک آب سیرجان ابراز نگرانی کرد.
با توجه به سکوت ادامه دار مسوولان شهری در این باره ضرورت دیدیم یک نگاهی به تاریخچه ی کوتاه آرسنیک آب در سیرجان بکنیم.
همین چند سال پیش بود که هم‌زمان با درز کردن خبر محرمانه‌ی وجود سم آرسنیک در آب شرب خانگی سیرجان، کم کم سر و کله‌ی دستگاه‌های عابرآب پیدا شد تا برای آنان که توان خرید دستگاه تصفیه‌ی آب خانگی ندارند، آب سالم ارائه کند.
این موضوع خیلی زود موجب واکنش مردم شد و بازتاب‌های بدی را برای منصور مکی‌آبادی فرماندار وقت و شهباز حسن‌پور نماینده سابق سیرجان داشت.
مقاومت منفی سیرجانی‌ها در قبال خرید آب تصفیه شده از دستگاه‌هایی که در سطح شهر و حتا در شهرهای اقماری تعبیه شده بودند، تا بدانجا پیش رفت که خیلی زود رکود بازار آب‌فروشی برای پیمانکاران این پروژه زیان‌آور شد و تقریبا تمام دستگاه‌ها جمع‌آوری یا از کار افتاد. در حالی که همین دستگاه‌های تصفیه متعلق به همین شرکت در شهربابک و بردسیر و رفسنجان به کار خود ادامه دادند و مردم با خیال آسوده آب سالم را با قیمت مناسب تهیه می کردند و هنوز هم هست.
این جو عمومی آن هم در آستانه‌ی یکی از دوره‌های انتخابات‌ مجلس موجب شد، با پیگیری نماینده وقت، فروش آب تصفیه شده در سطح شهر منتفی شود و سپس اعلام شد که مشکل آرسنیک آب سیرجان با قرار دادن یک دستگاه مرکزی تصفیه در مبدا، قبل از رسیدن به لوله‌های آب شرب خانگی حل شده است.
با این وجود چند سالی از آن ماجرا گذشته است که دوباره اخیراً -چندماهی است- که سر و کله‌ی دستگاه‌های تصفیه‌ی آب و فروش آن دارد در سیرجان پیدا می‌شود تا آب سالم به شهروندانی که توان خرید دستگاه تصفیه‌ی خانگی را ندارند، ارایه دهد.
تا اینجای کار مشکلی نیست. زیرا دستگاه‌های عرضه آب سالم تصفیه شده در بسیاری از شهرها مثل ساوه و قم و شیراز و اهواز و... مدتهاست که وجود دارد و مورد اقبال مردم هم قرار گرفته. در این میان اما چند پرسش اساسی وجود دارد که چندین بار خواستیم آن‌ سوالات را از فرماندار و مسوولان بهداشت محیط و اداره آب سیرجان بپرسیم اما متاسفانه هربار از پاسخگویی طفره رفتند!
آیا ظهور دوباره‌ی عابرآب‌ها در سیرجان نشان از این دارد که مشکل آرسنیک آب سیرجان حل نشده و به قوت خود باقی مانده بوده است و خبر سابق پیرامون رفع آرسنیک از مبدا فقط یک حرکت تبلیغاتی و انتخاباتی بوده است؟!
آیا مشکل آرسنیک سابق بر این حل شده بوده ولی دوباره بروز کرده و اگر چنین است چگونه این اتفاق افتاده است؟ و آیا خالی شدن سد و تکیه‌ی بیشتر بر چاه‌ها موجب این پدیده شده است؟
آیا خرابی در تصفیه‌خانه‌ی مرکزی ایجاد شده است یا درصد آلودگی‌ آب به خطر فعالیت‌های معادن مس و رها شدن باطله‌های سمی در کنار رودخانه‌ها آن قدری زیاد شده که تصفیه‌خانه‌ی مرکزی توان سم‌زدایی از آب را ندارند؟
اگر چنین است چرا به مردم اطلاع‌رسانی نمی‌شود که مراقب سلامت خود باشند و چرا دستگاه‌های تصفیه را در سطح شهر بیشتر نمی‌کنند؟ آیا اینکه همین یکی هم خلوت است و از آن استقبال مردمی نمی‌شود، به خاطر محرمانه ماندن موضوع است؟
آیا ضعف خبررسانی در این مورد به خاطر پیشگیری دوباره‌ی از هرگونه مقاومت منفی از سوی مردم برای خرید آب تصفیه شده از این دستگاه‌هاست؟
منتظر پاسخ مسوولان مربوطه هستیم. مسئولانی که همچنان تحت عنوان محرمانگی این امر دارند با سلامت تن و روان مردم سیرجان بازی می‌کنند!

 

ضمیمه این شماره